سقف وافل سقفی نیست که در آن  شاهد اتصالات جوشی باشیم. از لحاظ فنی و اجرایی جوشکاری که در میلگرد های تیرچه انجام می شود، باعث تنش در آن می شود و از این لحاظ قابل قبول نمی باشد.

سقف وافل

کارگاه های نامناسب و غیر استاندارد جهت ساخت تیرچه

اصلا مطابق با استاندارد ها نیست در فضای باز،زیر آفتاب و بدون کیورینگ انجام و بعضا مشاهده شده که در قسمت میانی فوندوله اصلا میلگردی وجود ندارد.

ابتدا و انتهای تیرچه ها داخل تیر نگه داشته می شوند

تیر در فواصل منظم خاموت دارد، با این دو گزاره ،می توان نتیجه گرفت که قطعا از پس فرو رفتن دو میلگرد تحتانی تیرچه و میلگرد فوقانی آن هم در هر پنجاه سانت به داخل تیر  بالخصوص در یک سوم تکیه گاه شاهد نا مرتبی در ارایش خاموت ها خواهیم بود.

عدم ثبات و غیر قابل اعتماد بودن یونولیت

فعالیت پرسنل روی یونولیت ها دیگر مشکل یونولیت می باشد. مشاهدات از مراحل اجرا نشان می دهد، که این دغدغه هم قبل از اجرا برای عملیات آرماتور گذاری و هم پس از بتن ریزی و نفوذ بتن به خارج، تبدیل به یکی از دغدغه های سقف تیرچه یونولیت شده است. در حای که قالب های سقف وافل از جنس پلاستیک است که مشکل فرو رفتگی و عدم ثبات را ندارد.

 تیرچه های آماده ی خریداری شده و محدودیت آن

در قسمت ابتدایی و انتهایی تیرچه هنگام بارگیری یا تخیله در محل کارگاه یا بعضا از همان ابتدا، بیش از قسمتی که قرار است داخل تیر شود ٰ،عاری از بتن است. این بدان معناست که در حساس ترین مقطع که اتصال تیرچه به دو تیر ابتدایی و انتهایی از عملکرد مطلوب برخوردار نیست .

پوشیده بودن سطح بیرونی تیرچه که هم جوار یونولیت می باشد

امکان بازدید از وضعیت کیفی بتن در آن مقطع را نمی دهد، از آنجا که حساس تر ین مقطع سقف تیرچه بلوک همان مقطع تیرچه ها می باشد. لذا این محدودیت محدودیتی است که خطر پذیری اجرا را بالا خواهد برد. در سقف وافل همه چیز پیداست ، از اولین مرحله تا آخرین مرحله همه چیز قابل کنترل است.

حالت انعطافی و نرم بودن سطح یونولیت ها و معضلات آن

و فرو رفتن اسپیسر داخل یونولیت یکی از مشکلات است، معمولا میلگرد حرارتی به بلوک می چسبد و باعث می شود میلگرد ها با بتن در گیر نشود، اساسا کارایی و عملکرد قابل قبول میلگرد ها در هر جای سازه، منوط به داشتن کاور به اندازه مناسب و حداقلی است.

جابجایی یونولیت ها  حین بتن ریزی

جان تیرچه های تشکیل شده از عرض طراحی شده کمتر  اجرا می شود. حداقل عرض تیرچه ۱۰ سانتی متر است ، این با جابه جایی یک سانتی متری یونولیت ها، نقض می شود ، این در حالی است که انضباط جانمایی یونولیت های سقف یکی از مهم ترین مواردی است که توسط مهندسین ناظر کنترل می شود. سقف وافل به دلیل بهره گیری از قالب های پلاستیکی و مستحکم این مشکلات را ندارد.

تیرچه و یونولیت و سنگینی تیرچه و حجیم بودن یونولیت

حجیم بودن یونولیت و سنگینی وزن تیرچه دو مشکل جدی ایجاد می کند، نخست آنکه حجیم بودن آن فضای زیادی از کارگاه اشغال می کندٰ، دیگر آنکه بار حجمی آن هزینه حمل را افزایش می دهد. در سقف وافل به دلیل جنس پلاستیکی قالب ها اولا وزن سبکی دارد ثانیا قالب ها به داخل یکدیگر میروند و بار حجمی ندارند و ثالثا حین بتن ریزی جا به جا نمی شوند .

آتش گرفتن یونولیت ها  حتی یونولیت های مرغوب

آتش سوزی یونولیت ها بسیار غیر قابل کنترل است، مضافا سرعت گسترش و حرارت یک  آتش سوزی بسیار پر سرعت می باشد و تحقیقات نشان می دهد یونولیت هنگام سوختن گاز های خطرناک ساطع می کند و خود عاملی است که مزید بر علت آتش سوزی تلفات خواهد داشت. در سقف وافل چون از قالب های غیر ماندگار استفاده می شود اصلا حساسیت در مقابل آتش سوزی ندارد .

 هیچ نظارتی روی مقاومت بتن فوندوله وجود ندارد

عیار بتن و دانه بندی شن و ماسه آن وهم چنین عمل آوری بتن برای خریدار تیرچه به هیچ وجه قابل کنترل نیست . فرض طراح در مورد مقاومت بتن تیرچه ،کاملا با آنچه اجرا می شود کاملا متفاوت است. در پاسخ به همه موارد مطروحه بالا به استحضار می رساند سیستم سقف وافل به دلیل نداشتن یونولیت و مشهود بودن کلیه مراحل اجرا و چند بار مصرف بودن قالب ها و قابل کنترل بودن ضخامت ها و عرض های بین قالبی هیچ کدام از نقاط ضعف عنوان شده بالا را نخواهد داشت.